En daar is 't ie dan. Onze tweede zitmaaier in twee dagen tijd. De rode hebben we ingeruild voor een groene en dat past natuurlijk ook veel beter bij gras. Vadaag had ie meteen een flinke klus te klaren. Het gras achter het huis maaien, wat inmiddels al flink hoog stond en het terrein is daar allesbehalve vlak. Maar ook tegen de helling op was het geen probleem voor The Green Monster. Beide jongens vonden het natuurlijk geweldig en mochten om de beurt met papa mee op de maaier.
Lac de Settons in de MorvanHet Lac de Panneciere en Lac de Settons zijn de twee grote toeristische trekpleisters van de Bourgogne. Het Lac de Panneciere hebben we inmiddels tweemaal bezocht. Foto's ervan waren ook reeds op de website te bewonderen. Met Luuk en Petra zijn we afgelopen maandag even bij de andere meer wezen kijken; Lac de Settons. Wij vonden het iets minder mooi dan Lac de Panneciere. Veel toerischter en minder leuk om omheen te rijden. Na afloop op de terugweg ook nog even naar ons eigen geheime plekje aan het Lac de Panneciere geweest om nog even te chillen (mmwwhheelllppp...). Al met al een erg leuk dagje uit.
In oes toentje komen de eerste plantjes al boven de grond. De uien laten zich al zien, evenals de radijsjes en de boontjes. Onze tuinman heeft dus goed werk verricht. In de tijd dat de zaadjes aan het muteren waren kon de tuinman weer verder met zijn andere klussen, waaronder het gras maaien. Hij is daar erg bedreven in, maar had de pech over inferieur materiaal te beschikken. Binnen een half uur na aankoop van onze Massey Ferguson maakte de maaibak veel lawaai en liet tegelijkertijd het gras staan. De oorzaak is te zien op de foto. De bouten waarmee de maaibak is bevestigd bleken compleet uit het ijzer te zijn gescheurd. Nadere inspectie leerde dat aan de bovenkant van de maaibak een paar fikse lasbulten te zien waren. Het was dus niet de eerste keer dat dit mankemet zich voordeed. Gelukkig konden we binnen twee dagen de maaier omruilen voor een andere, die wat solider in elkaar steekt en ook nog eens wat fijner maait. Morgen is dit grasmonster te bewonderen op onze weblog.
Zoals onlangs te zien was op deze weblog heeft Bram flink geholpen met het omspitten van de tuin. Vervolgens hebben beide jongens daarna meerdere malen onbedoeld opnieuw flink meegeholpen met het omspitten van de tuin, zodat papa flink aan het schoffelen is geweest en bezig is geweest met het verwijderen van niet in een tuin behorende producten, alvorens de plantjes en zaadjes de grond in konden. Inmiddels zijn we zover dat we een start hebben gemaakt met ons eigen groentetuintje. Het is nog erg klein, maar het is dit jaar dan ook een soort oefentuintje. Wat slaplantjes en aarbeiplantjes, zoals op de foto's is te zien, en daarnaast nog wat uien, radijsjes en wortelen. Wat dit allemaal wordt, moeten we afwachten, maar er staan inmiddels al wel een forse rabarberplant en twee andere niet door ons gekweekte planten. Er moet dus iets willen groeien...
GEEN FOTO BESCHIKBAAR!!!Bliksem hou je liever buiten de deur. Enkele weken geleden merkten we wat er kan gebeuren als dat niet lukt en dan stelt het in dit geval voor een blikseminslag nog niks voor. Ons ADSL-modem overleefde de klap niet en daardoor waren even een weekje digitaal van de buitenwereld afgesloten.Met een nieuw modem konden we letterlijk de hele wereld weer aan, maar na de bliksem hielden we ook computervirussen niet buiten de deur. Wij hadden de laatste tijd steeds vaker klachten dat onze e-mailbijlagen niet aankwamen. Omdat we ook wat andere verdachte dingetjes hadden ontdekt besloot ik een in onze PC ingebouwde system recovery uit te voeren. Windows XP wordt dan opnieuw op de PC gezet, maar alle bestanden blijven behouden. Het resultaat mocht er zijn. De PC was onvoorstelbaar traag en 80% van de functies werkte niet meer. Ook konden we onze bestanden niet meer kopiëren. Dus hebben we de PC naar een IT-bedrijfje in de buurt gebracht. Daar is het uiteindelijk gelukt om onze foto's en andere bestanden te saven. Ook werden maar liefst 58 virussen geconstateerd. Nu weten we ook waarom we in departement 58 wonen. Het lukte daar overigens niet om Windows weer terug op onze PC te plaatsen (teveel naar de Pfaff's gekeken) omdat ze onze ingebouwde recovery niet snapten, dus hebben we de PC gisteren zelf maar weer opgehaald en zelf alles weer geïnstalleerd. Inmiddels zijn we weer helemaal up and running (ook teveel naar iets gekeken, weet alleen niet wat).Wat we wel kwijt zijn geraakt zijn onze oude e-mails en onze contactpersonen. Wil een ieder die dit leest bij deze zo vriendelijk zijn om zijn, haar of hullie e-mailadres te mailen naar theo.yvonne@wanadoo.fr? En misschien heeft iemand nog een mailtje van Yvonne van een paar weken geleden waarin de opening van de website van de camping werd aangekondigd. Die mail is gestuurd aan alle contactpersonen die we destijds in Outlook hadden staan. Als iemand dit mailtje nog heeft, zou die hem willen beantwoorden. Dan zien wij in één klap alle e-mailadressen van onze contactpersonen weer.Sjeesus, wat een lang verhaal over zo'n domme computer. Ach ja, ook in Frankrijk is het niet alleen maar lang leve de lol. Zo zijn we vandaag bijvoorbeeld naar Magny-Cours geweest. We konden de raceauto's horen brullen. Hebben ze echter niet gezien en kwamen terug met een wastafel en zo'n ding die eronder hoort...
Na onze eigen tuinman en onze eigen tegelzetter is het nu tijd om onze eigen loodgieter voor te stellen. Een voormalig journalist van de Oostermoer-Noordenveld heeft ons voorzien van een afwasgelegenheid voor de campinggasten. En heeft er "en passant" ook maar even een buitenkraantje bij geplaatst. De voor onze eigen badkamer overbodige ketel werd buiten aan de muur bevestigd en er werden wat koperen buisjes aangelegd en gesoldeerd en zie daar... er is water. En het correctiewerk waar eerder over gerept werd? Is niet meer nodig. Er was één zeer onwelwillend puntje in het geheel, maar uiteindelijk is het allemaal dicht en is er water.
Iedere zondagochtend eten de mannen in huize Lammers steevast een hardgekookt eitje. Al vrij snel was de zondag hier dan ook al omgetoverd tot oeuf-dag (officieel horen die o en e in elkaar verstrengeld te zitten, maar wij hebben geen Frans toetsenbord en het is me nu te laat om het nog bij de speciale tekens op te zoeken). Vorige week zondag was het het wel een heel speciale oeuf-dag! Nadat de mannen 's morgens bij het ontbijt hun eitje hadden verorberd, had de Paashaas voor een verrassing gezorgd. In de tuin bleken allemaal chocolade-eieren verstopt te zijn. De jongens hadden ze in een mum van tijd allemaal gevonden, maar waren toch niet helemaal zeker of er niet nog ergens een eitje achter gebleven was. Dus op Tweede Paasdag - toen papa en mama al lang en breed wisten dat oeuf-dag voorbij was - trokken de kids weer vol goede moed met hun mandjes de tuin in. En zie daar... wat papa en mama nooit hadden verwacht... Bram wist zijn totaal nog met twee op te krikken. Kinderlijke onwetendheid wint het zo nu en dan gewoon van ouderlijke rekenkunde...
Ondanks dat we het hier met z'n viertjes uitstekend naar onze zin hebben en dat we er uiteindelijk zelf voor gekozen hebben om naar Frankrijk te gaan, is het toch altijd leuk om oude bekenden te zien. En het komend weekend verheugen we ons op de komst van niemand minder dan... Bunny! Jawel, en nu ga ik even vreemd in het Engels, de Eastern Bunny. Vanuit de Bourgogne wensen wij iedereen dan ook een vrolijk Pasen. Da'j maor veul eier muggen eten en veul neuties muggen schieten...Joyeux Paques, oftewel Vrolijk Pasen!Theo, Yvonne, Sven Olav en Bram.
Deze Mobilette stond nog in één van de schuurtjes!Het is even een tijdje stil geweest op onze weblog. Precies 2 weken geleden zaten we even in het donker na één harde onweersklap. Toen we de stroom er weer op zetten deed de PC het nog wel, maar we hadden geen internetverbinding meer. We hebben zowel de PC als het modem laten testen en het bleek dat het modem de onweersklap niet overleefd had. Het betreffende IT-bedrijfje in de buurt heeft een nieuwe besteld, die uiteindelijk afgelopen dinsdag ten tonele verscheen. Vandaar even een tijdje windstilte op de weblog.In de tussentijd hebben we o.a. even een schuurtje opgeruimd, waar deze Mobilette onder het stof vandaan kwam. En nadat ik gisteren en vandaag op mijn huis tuin en keuken-Hollandse fiets naar het bos geweest ben te zagen, denk ik er sterk over om dat ding weer aan te praat te kijgen. Lukt me niet, maar het gaat om het idee. Het is in ieder geval een mooi antiek plaatje.
Ik had er niet veel hoop op dat de Tour de France hier in de buurt zou komen. Om het middengedeelte van Frankrijk wordt meestal heen gereden. Maar zie hier. Op zaterdag 22 juli wordt de beslissende (wellicht) tijdrit van de Tour 2006 gehouden van Le Creusot naar Montceau-les-Mines. Dat is iets oostelijk vanaf ons gerekend. Ongeveer een dik uur rijden. Een dag later eindigt de Tour in Parijs, dus nu Armstrong er niet meer bij is, kan het maar zo dat het hier om de beslissende etappe voor de eindoverwinning in de Tour gaat. Zie ook de link rechts op deze weblog.
Nog dichterbij, een half uur rijden, is Magny Cours. Daar wordt op 16 juli weer de Grand Prix van Frankrijk verreden. We hebben het dan natuurlijk over Formule 1. Dus voor sportliefhebbers wellicht een mooie gelegenheid om eens op onze camping te kijken.
Ondanks dat we de tijd aan onszelf hebben, hebben we het druk genoeg met van alles en nog wat. En dan wilden we eigenlijk dit jaar ook nog ons eigen tuintje hebben, met wat aardbeien, wortelen, komkommers en aanverwante artikelen. Tsja, dan zal er toch eerst een stukkie grond omgespit moeten worden. Gelukkig heb je dan nog kinderen! Bram was zo vriendelijk om deze taak even voor ons waar te nemen.
We zijn weer uit de shit. De verstopping in de afvoer is verholpen en de septic is inmiddels leeggehaald. We kunnen dus weer heel wat jaartjes vooruit. Onze buurman, monsieur Lamarre, door Sven Olav omgedoopt tot Sierra Madre, was ook even nieuwsgierig en vooral benieuwd naar het adresje dat we gevonden hadden voor het ledigen. Hij kwam dus ook even een kijkje nemen. Hij is te herkennen aan een witte baard.
Vandaag zat Theo behoorlijk in de put. Letterlijk en figuurlijk. Het evenwicht tussen lichaam en geest, ying en yang, was bij hem ver te zoeken. Shit, shit, shit waar komt toch al die shit vandaan. In de shit tot aan zijn enkels. Waar je ook keek overal shit, shit, shit. Gat graven in de regen; shit. Dan shit scheppen uit de septic: shit. Shit vervoeren in de kruiwagen; shit, eroverheen geklotst; shit, shit, shit. Gegraven gat vol met shit, shit. Gat weer dicht gooien, shit. Waar moet ik met al die shit naar toe, shit.Gaatjes boren in de PVC; shit. Nog meer shit en veel papier. Spoelen, spoelen, spoelen. Geen resultaat. Nog maar een gaatje boren, shit, shit, shit. NOG meer shit! Omstreeks 17.00 uur zag hij weer helder water stromen en kon vol overtuiging melden; "shit schat, het is me gelukt."Dit was een dag uit het leven van mijn man Theo. Het stinkt hier een beetje en ik kan u zeggen het is zeker niet zijn ijdelheid.
Ja ja, het Franse voorjaar is hier begonnen. Tegen het einde van de ochtend steeg het kwik hier bijna tot 30 graden. Op hetzelfde moment hebben we hier nog wat emmers en aanverwante artikelen waar een laag ijs in staat. Want in de zon is het dan wel zo'n 30 graden. Ik denk dat de schaduw in de buurt van de 10 komt. En met temperaturen van -8 's nachts wil het ijs nog wel blijven liggen. Een quizvraag voor de slimmerikken. Hoe groot zal het temperatuurverschil 's nachts in de schaduw en in de zon zijn...
Daar is 't ie dan. De officiële website van minicamping Le Bois Vieux. Na vele uurtjes zware arbeid van Yvonne presenteren wij u vol trots de lang verwachte internetpagina. U vindt hierop alle nuttige informatie over de camping, zoals de de verschillende overnachtingsmogelijkheden en de tarieven. Maar ook een mooie foto-impressie. De site moet hier en daar nog wat bijgewerkt worden, maar dat ziet u de komende weken vanzelf. De website is te bezoeken via http://www.leboisvieux.com of via de link rechtsboven op de weblog.
De kids hebben er weer een nieuw speledingetje bij. Onlangs hebben we een speeltoestel met verschillende schommels gekocht. Na een periode van regen en sneeuw was nu de tijd rijp om het toestel in elkaar te zetten. De boys kunnen nu volop schommelen.
Yvonne zat al een paar maanden heen en weer te schuiven op de stoel. Ze wilde graag plintjes en aanverwante artikelen gaan verven, maar het weer liet dit nog niet toe. Nu he overdag lekker droog is en het zonnetje lekker schijnt heeft Yvonne de kwast weer ter hand genomen. En dus kunnen we binnekort de slaapkamers van Sven Olav en Bram gaan afwerken.
Onze jongste spruit Bram is gek op auto's, trekkers en vooral ook aanhangers. En net als volwassenen willen kinderen ook steeds meer. Zo besloot Bram dat zijn eigen aanhangertje achter zijn trekker niet meer voldeed en dat het tijd was voor iets groters. En dus moest de caravan er maar aan geloven. In totaal is hij denk ik wel een uurtje bezig geweest om te proberen met zijn trekkertje de caravan van de plaats te krijgen.
Werkt mooi zo'n masjien...Elk nadeel heb z'n voordeel. Deze wereldberoemde uitspraak van El Salvador was vandaag op ons van toepassing. Omdat mijn zaagblad van de kettingzaag beschadigd is, acht ik het niet verstandig om daar momenteel mee te zagen. Het risico dat de ketting er afloopt ligt natuurlijk altijd op de loer, maar groter nog is wellicht de kans dat de ketting gaat beschadigen en dan heb ik die ook nog stuk. Het nieuwe zaagblad wordt halverwege de week verwacht en zolang konden we niet wachten met zagen. En als je geen zaag heb, kun je ook niet zagen...(wederom dank aan JC) En nou is het zo dat onze buurman een prachtig mooi zaagmasjien heeft. Een soort afkortzaag voor boomstammen op een benzinemotor. Yvonne had hem daar al eens mee aan de gang gezien was er dolenthousiast over. En dus ben ik "a uno momento dado" (Hé Johan, ben je daar alweer?) maar eens naar de beste man toegestapt, de tweede keer sinds we hier wonen. De buren één huis verder hebben we regelmatig contact mee, maar onze directe buren zien en horen we niet. De buurvrouw hadden we zelfs nog nooit gezien. Ook niet toen we ons in onze eerste week hier hebben voorgesteld.Het was echter geen probleem om zijn masjien even te lenen en omdat er ook nog wielen en handvaten aanzaten kon ik hem ook nog naar mijn houtbultje toe schuiven. In minder dan een half uur had ik een bult hout waar ik met de kettingzaag toch gauw zo'n twee uur voor aan het zagen ben. Dat was nog eens plesant. Het nadeel van het even niet kunnen gebruiken van mijn kettingzaag werd op deze manier dus dubbel en dwars omgebogen in een voordeel door het kunnen gebruiken van buurman's masjien. Bovendien was het een mooie gelegenheid om wat nader kennis te maken met de buurtjes.
Een week later dan het officieel carnaval was, werd in Decize carnaval gevierd. Vraag niet waarom ze dat een week later doen. Voor ons - en voor Cees - is het ook een raadsel. Maar goed, we wilden wel eens zien wat carnaval hier inhield en voor de kinderen hadden we zelfs bij ons bezoek aan Nederland carnavalskleding gekocht. Dit is overigens ook voor andere gelegenheden te gebruiken, dus zo gek zijn we nou ook weer niet. De jongens waren verkleed als jager (of soldaat )en als cowboy. Maar de jager (Bram) wilde persé de cowboyhoed op en de cowboy (Sven Olav) wilde persé de jagerspet op. Ach ja, het was hun feestje.Het carnaval bestond uit een optocht van 7 of 8 wagens en 4 muziekkoerpsen. Tussendoor nog wat carnavalsfiguren. Wij stonden bij het vertrekpunt, de parkeerplaats van een supermarkt, net buiten het stadje. Daar waren niet zoveel mensen, dus een echte carnavalssfeer was niet echt te ontwaren. Maar goed, het was best wel leuk. De jongens vonden het in eerst instantie natuurlijk weer eng (vooral het geknal van knappertjespistolen konden de jager en de cowboy niet echt waarderen), maar gaandeweg de optocht begonnen ze het toch wel weer interessant te vinden. Vooral Bram bleek na afloop nog erg onder de indruk van een clown in een auto.Nou, beste maor weeeeer....
Net als in Nederland is de winter ook in de Bourgogne nog volop aanwezig. Vrijdag en zaterdag hebben we een overvloed aan regen gehad. Zaterdag aan het eind van de middag ging dat over in sneeuw. In combinatie met een flinke woei leverde dat zelfs heuse sneeuwduien op. Omdat zondagmorgen het zonnetje heerlijk scheen ontwaakten we weer in een prachtig winterlandschap. En tsja, dat levert toch weer mooie plaatjes op...
Na ongeveer 4 maanden in Frankrijk redden we ons (lees Yvonne) steeds beter met de Franse taal. Tenminste, zelf denk ik dat ik er al heel wat van snap. Ik zal u een voorbeeld geven van mijn vorderingen en even een willekeurig zinnetje met wat Franse woorden in het Nederlands vertalen.Ik kwam de gendarmerie tegen en zei, bonjour. We maakten een praatje en daarna zei ik, a bientot. Qui, zei de gendarme, au revoir...Volgens mij betekent dit in het Nederlands:Ik kwam de Jan Harmerie tegen en zei, John Boer. We maakten een praatje en daarna zei ik, Abketo. Wie? Zei de Jan Harmerie, ooievaar....Ja, ik denk wel dat wij het redden in Frankrijk....
