Waar is toch m'n caravan?

Het eerste campingseizoen zit er op. Het is 1 november en dat betekent niet alleen dat Inge Zwiers jarig is, maar ook dat minicamping Le Bois Vieux gesloten is. Het eerste campingseizoen mag symbolisch genoemd worden voor onze keuze om naar Frankrijk te verhuizen. Wij hebben hiermee heel bewust voor de kwaliteit van leven gekozen. En wat campinggasten betreft heeft de kwaliteit het dit eerste jaar gewonnen van kwantiteit. We gaan er vanuit dat de kwantiteit ieder jaar kwadratisch toeneemt...

Wat de chalets betreft kunnen we melden dat we zitten te wachten op de 21e november. Dan moeten we uiterlijk bericht hebben of we mogen bouwen. En we gaan er een beetje vanuit als het oordeel negatief zou zijn, dat we al wat gehoord zouden hebben, want de laatste weken zijn in principe bedoeld voor de ter inzagelegging voor omwonenden. Maar ja, je weet het nooit...

De caravan is inmiddels gestald voor de winter. Staat keurig in een kapschuur op een dik een half uur bij ons vandaan. Het terras waar de caravan stond is inmiddels mooi gefreesd en ligt er weer mooi vlak bij.

De bungalowtent staat nu nog in zijn eentje te kijken op het campinterrein. Bungalowtent? In november? Jazeker, met meer spullen dan bergruimte moet je toch wat...

Beware of the dog!

We hebben enkele maanden geleden al eens melding gemaakt van onze nieuwe pup Luca. De pup is inmiddels qua grootte bijna een volwassen hond en qua gedrag een echte puber. Een erg druk en speels beest, dat wel luistert... maar niet altijd. Apporteren kan ze ook al wel, maar de stok of bal of woddel dan weer afgeven blijft lastig.

Vissen

Het was er nog niet van gekomen, maar vandaag ben ik voor het eerst in Frankrijk wezen vissen. Met Cees, even van half tien tot half twee op een prachtig stekkie bij het sluisje van Champvert in het Canal de Nivernais. Het leverde ons ieder uiteindelijk zo'n tien kleine meervalletjes op. En daar was ik best tevreden mee.

Gefeliciteerd!!!

Vanaf deze plaats willen we de familie Franke van harte feliciteren met de geboorte van hun zoon Joris. Dat het maar een flinke knul mag worden en dat ie niet teveel door z'n grote zussen onder de duim wordt gehouden. Hartstikke mooi luitjes. Geniet er maar lekker van!

Eerste Franse verjaardagsfeestje

Het is alweer een weekje geleden, maar hier toch nog even een kleine impressie van Sven Olav zijn eerste Franse verjaardagsfeestje. Op 4 oktober is hij alweer 5 jaar geworden. Een dag later heeft hij naar Frans gebruik op school op twee dikke taarten getrakteerd. En weer twee dagen later, vorige week zaterdag, was zijn verjaardagsfeestje. Hij had drie jongens uitgenodigd, zijn buurjongetje Ludovic (zie spekhappen), Rayane en David. Meer jongens hoefde van Sven Olav niet.

De jongens hebben zich prima vermaakt. Dat was wel te zien aan hun kleren aan het einde van de dag. Lekker van de glijbaan en ravotten op de kleigrond. Kinderen dolle pret, de moeders wat minder...

Toen en nu

Wij zijn nog steeds apetrots op ons nieuwe vloertje in de woonkamer. De muren zijn direct na de realisatie van het vloertje mooi wit gemaakt en inmiddels zitten ook de plinten aan de muur, al moeten die hier en daar nog even opgevuld door de kromme muur. Maar, ze zitten er aan!

Nu de herfst is aangebroken en de kachel voor de gezelligheid zo nu en dan ook alweer even ontstoken wordt, is het één en al gezelligheid in ons eigen kleine paleisje. Om te zien hoe het was toen we het huis voor de eerste keer zagen heb ik ook nog even twee foto's uit de oude doos bijgevoegd. Wij vinden zelf dat het al wel verbeterd is, maar ik zou zeggen: oordeel zelf!

Geen water in huis, maar wel in de tuin

Op een zondagmorgen kom ik beneden en denk ik, laat mij een een potje thee zetten. Wat denk je. Geen water uit de kraan. Ach ja, we wonen in Frankrijk en daar is wel eens een stroomstoring, dus misschien ook wel eens een waterstoring. Reparatietje in de buurt of zo en de hele bubs afgesloten?

Ben eerst maar even Formule 1 gaan kijken een half uurtje later weer naar de kraan gelopen. Nog geen water. Maar eens rond het huis in de schuurtjes en de badkamer gekeken of daar geen gekkigheden waren te ontdekken. Neen, dat dan weer niet.

Ehhh, zal ik voor de zekerheid nog even voor bij ons gat kijken, waar we twee maanden geleden een waterslang doormidden hebben getrokken. Mwah, hoeft niet. Die reparatiemannetje had het toen goed gerepareerd had ik zelf toen geconstateerd. Maar, ik wil er toch even gekeken hebben. Halverwege was het al duidelijk. Het gat, dat zaterdag nog droog stond, stroomde over. Daar zaten dus zo'n zestig kuubjes water in.

Zelf nog gekeken of ik de slang kon traceren en hij bleek bij een koppeling volledig los te zijn. Het reparatiemannetje maar weer gebeld en die heeft het maar weer gemaakt. Door de regen van zaterdagnacht zou de grond verzakt zijn en die grond is tegen de koppeling aan gaan lopen ouwehoeren en toen zou de koppeling losgeschoten zijn.

Zondagmorgen om een uurtje of elf hadden we weer water, alleen de druk is nergens te bekennen. Dat zou dan weer kunnen komen omdat er vuiligheid in de leiding is gaan lopen ouwehoeren. Vandaag zou er een ander reparatiemannetje langskomen om dat eens even te fixen, maar wat denk je... geen mannetje. Gebeld en bij het waterbedrijf wisten ze van niets. Ook niet dat dat andere mannetje gisteren geweest was. Nu kunnen we morgen weer bellen om een andere mannetje te bestellen.

Tsja, zo beleef je nog eens wat...

Kiekeboe

Vlak voor het naar bed gaan leest papa de jongens meestal even voor op het grote bed. Sven Olav is dan meestal vol aandacht, maar Bram is vaak met hele andere dingen bezig. Zo had hij vorige week ineens een verhuisdoos opgescharreld en hij vond het wel leuk om daarin te klimmen. Toen kon zijn grote broer natuurlijk niet achterblijven.

Eerpels krabben (ramassage des patates)

Via deze blog had ik al eens gemeld dat de burgemeester van Thianges met gegrilde kip op de markt staat. Afgelopen zondag zijn we bij de burgemeester van Anlezy (twee dorpen verderop) wezen aardappels rapen... Geen Jan Rijpstra, maar meer een soort Jan Raapstra dus.

De burgemeester van Anlezy is aldus boer en in tegenstelling tot vrijwel al zijn collega's in de omgeving houdt hij melkkoeien, echte zwartbonten. Niet geheel toevallig wellicht, want deze man heeft wel iets met Nederlandse dames. Zijn vriendin is namelijk eveneens afkomstig uit Nederland. Door haar waren we een tijdje geleden ook al uitgenodigd voor het aardappelfestijn.

Dit werd georganiseerd door de Franse variant van de Wereldwinkel, met hulp van de boer. Hij stelt 1 hectare van zijn land beschikbaar voor dit doel. Eén weekend per jaar mag "Jaap en alleman" dan komen rapen en de geraapte aardappels voor € 0,50 per kilo kopen. De opbrengst is gaat volledig naar Senegal. De boer krijgt de gemaakte kosten vergoed.

Wij zijn zondag geweest, samen met onze gasten Jaap en Riny. Laatstgenoemde is een ex-collega van Yvonne. Nadat we drie zakjes aardappels hadden gevuld zijn we aangeschoven bij de lunchtafel en hebben we nog even genoten van een wijntje, een lekker broodje, een quiche of een chocoladetaartje. Daarna mochten de jongens, samen met een klasgenootje van Sven Olav nog even bij de geiten en de kalveren kijken.

Een gezellig evenement met als persoonlijke opbrengst ook nog eens drie zakken goedkope aardappelen. Ook deze dag mag dus weer geslaagd worden genoemd!

We hebben een vloer

Als één van de eerste verbeteringen aan ons Franse huisje hadden we de muren en het plafond van de woonkamer aangepakt. Met de meubels er in leek het dan ook al heel wat, maar er ontbrak nog een belangrijk onderdeel, namelijk de vloer. Nu was oom Jaap hier in maart geweest en die bood ons aan om in het najaar te komen om een vloer te leggen. Dit aanbod van deze tegelvirtuoos sloegen wij natuurlijk niet af.

Afgelopen vrijdag was het zover. Samen met pa Vrieling was hij deze kant op gekomen. Om kwart over twee arriveerde het duo en om drie uur was Jaap al druk aan het lijnen uitzetten. Om kwart voor zeven lag twee derde van de vloer er al in. Pa Vrieling liet zich in de tussentijd ook niet onbetuigd en ging weer verder met zijn nieuwe hobby: stucadoren.

Omdat het allemaal mooi vlot ging en er voldoende tegels over waren had oom Jaap ook nog wel zin om het vloertje van de gastenbadkamer van tegels te voorzien. De foto's hiervan worden overigens zeer binnenkort verwacht in dit theater. Hiervoor moest eerst nog even wat cement gestort worden, maar ook dit was voor monsieur 'De la Montagne' geen enkel probleem.

Inmiddels hebben we een prachtige nieuwe vloer in de kamer en in de gastenbadkamer. De laatste moet deze week nog wel even gevoegd worden, maar dat smeert wij er wel effe in. Het was al met al een vruchtbaar en gezellig weekend, met als resultaat twee prachtige vloeren en een strakke muur. Mannen: hartstikke bedankt!!!

Bekende gezichten

Na de families Hoff, Lammers en Franke mochten we aan het begin van de week de families Van Rein en Ringelink verwelkomen. Leuk om na een lange periode je vrienden weer te kunnen zien en even bij te kunnen kletsen onder het genot van een hapje en een drankje.

Het hapje werd ons deze keer door onze tuin in de schoot geworpen. Je ziet een courgette zo groot als een augurk, je kijkt even de andere kant op en het is ineens het formaat van een colafles. Je maakt er cilinders van, haalt de binnenste massa eruit, voorziet het centrale gedeelte van gehakt met iets erdoor en transporteert het geheel naar de oven alwaar een verhittingsproces de rest doet. (Uit koken met Hansworsten, eerste druk, vierde oplage, Lammers 2006) Opdienen met rijst en smullen maar.

Dinsdagochtend werden de tenten weer ingepakt en werd de terugreis door het tiental weer aanvaard. Het was kort, maar wel erg gezellig. Sven Olav kon zich heerlijk uitleven met Tom en andersom was dit ook zeer zeker het geval. Tom vond het wel prettig om even van zijn vijf meiden bevrijd te zijn.

Moderne mannen

Op minicamping Le Bois Vieux is plaats voor iedereen. Jong of oud, man of vrouw, hé of ho... Het maakt ons niet uit. En we hebben hier inmiddels ook al heel wat verschillende soorten en maten gehad. Zo waren hier al een onderwijsdeskundige, een bomoloog, een interieurgoeroe, een kap* en een dominee. Daar kwamen de afgelopen week ineens een cursusgerichte docent en een agragrisch specialist bij. Dit bleken overigens twee heren van het moderne soort. Terwijl de vrouwen na de maaltijd nog even enkele wijntjes achterover tikten onfermden beide mannen zich over de afwas. De vraag is nu. Is dit alleen op vakanties het geval?

Nog even wat informatie speciaal voor onze interieurgoeroe. Na via internet een nieuwe thermostaat besteld te hebben werkt de ketel nu als een tierelier. Ook het noodslangetje is inmiddels weer vervangen door de beoogde kraan. Nu met een passend verloopstukje, waardoor ook dit waterrijke ensemble nu aan alles eisen voldoet.

Volle bak

Na een rustige opstartperiode hadden we aan het begin van de week ineens een volle bak op de camping. Vorige week zaterdagochtend kregen we een telefoontje van ene Herr Van Rein aus Deutschland, die in Italië op de camping stond en samen met de familie Ringelink op de terugreis naar Nederland? via Frankrijk wilde reizen en daarbij onze camping wilde aandoen. "Ie komt maor langs!"

Beide families bleken drie kinderen te hebben en zo hadden we er zondagavond ineens tien gasten bij. Omdat er 's middags om vier uur maar zo plotsklaps een caravan het terrein op kwam rijden, zag de camping er samen met onze eigen bungalowtent en caravan ineens vol uit.

De twee onverwachte gasten hadden ons adres overigens uit het SVR-boekje. Daar hadden we ons afgelopen voorjaar bij aangesloten en we blijken nu dus al in het nieuwe boekje te staan, die deze mensen hadden aangevraagd omdat ze de oude kwijt waren. Bij deze wil ik de familie Mulder uit Tynaarlo dan ook even bedanken voor deze tip!

Nieuwe deur

Tussen onze kamer en de receptie van de camping hadden we voorheen een deur met een nogal gammel kozijn er omheen. Pa Vrieling heeft een poging gedaan het kozijn er opnieuw in te zetten, maar het vertoonde teveel mankementen. Omdat vrouwlief Yvonne al langer had aangegeven een nieuwe deur op de bewuste plek te willen hebben, hebben we maar een nieuwe deur met een nieuw kozijn gehaald. Omdat ons huis nou niet bepaald overal even recht is, was het ook nog een behorlijke klus om dit er allemaal in te zetten, maar uiteindelijk is het weer gelukt en het resultaat mag er zijn.

Schapenmarkt in Decize

In het schilderachtige stadje Decize werd vrijdag een schapenmarkt gehouden. Tenminste daar kwamen we bij een bezoek aan deze markt achter. Wij dachten namelijk dat het een algemene veemarkt was, met koe en paard en aanverwante artikelen. Het bleken dus alleen maar schapen te zijn en dan ook nog alleen maar schapen van het mannelijke ras. Naar schatting zo'n 200 rammen werden er te koop aangeboden. Grotendeels ging het om Charolais rammen, maar er was ook een handjevol Suffolk rammen en ook waren er nog Texelaars te bewonderen.

Na een bezoekje aan deze markt hebben we nog even een terrasje gepakt in Decize. En omdat de meeste Fransen tussen de middag een warme maaltijd nuttigen hebben we er direct ook maar even lekker bij gegeten.

Er was er één jarig

Op de laatste volle dag van haar vakantie mocht oma Vrieling zaterdag in Frankrijk haar verjaardag vieren. Samen met de kinderen hebben 's morgens de veranda versierd en 's middags hebben we heerlijk gebarbecued. Het leek 's morgens in de verste verte nog geen BBQ-weer te worden, maar na de middag brak de zon door en werd het nog heerlijk warm. Een gezellige dag dus, zio vlak voor het vertrek naar Nederland.

En daar hebben het hout weer

Vooral in de afgelopen winterperiode heb ik meermalen verhaald over hout. Als we weer eens nieuw brandhout hadden gekregen. Als ik weer eens aan het zagen was en natuurlijk toen ik samen met Luuk ons eigen hout uit het bos had gehaald. En ondanks dat het nog volop zomer is gooi ik er maar weer een hout-story tegenaan. Want voor de komende winter hebben we alvast maar even 25 kuub extra hout besteld.

Vorig jaar kwamen we hier tegen de winter en wisten we nog niet waar de houtboeren te vinden waren. Met als resultaat dat we steeds op het nippertje nieuw hout konden bestellen. Naar prijs en kwaliteit konden we niet kijken. We moesten gewoon snel hout hebben. Voor de komende winter hebben we nu alle tijd om goed en betaalbaar hout te zoeken en dat hebben we dan ook maar gedaan. Bij een prachtig mannetje in Béard, zo'n 15 kilometer bij ons vandaan, konden we 25 kuub hout kopen. We gaan er vanuit dat we met het hout dat we zelf nog hebben liggen nu twee winters vooruit kunnen, maar weten in ieder geval zeker dat we het de komende winter niet koud krijgen.

Samen met schoonpa heb ik vrijdagmorgen en zaterdagmorgen met onze houtboer (81!) een aanhanger vol hout geladen in het bos. De eerste vracht is vrijdagmiddag geleverd en de tweede vracht vanochtend (maandag). Vrijdag had ik het geluk dat er nog wat hulp in de buurt was. De familie Franke oet Zuudlaoren verbleef hier op de camping en het was jammer dat ma Franke een dikke buik had, anders waren ze met z'n vieren aan het sjouwen geweest. Erwin wilde nog even laten zien hoe zukse knoepserds van stammen hij al kon tillen. Nou, nou, wat een knoepserd van een kneitert...

Het was overigens weer een gezellig weekje met vrienden hier op de camping. Ze konden ook nog even de verjaardag van Yvonne meepikken. Lekker gebarbecued en met het gezelschap van Cees en Sjors erbij werd het gezellig en laat. Zo rond een uur of één waren de zuivere zangnoten van Erwin en Cees tot ver in de Bourgogne te horen. Dat zegt dus wel genoeg. De wijn smaakte tijdens en na de barbecue dan ook erg goed.

De familie Franke zal echter nog niet begrepen hebben wat ons hier in het weer zo aantrekt. Thuis in Nederland al weken een hittegolf, ga je een week naar Frankrijk, is het een stuk frisser en krijg je de nodige regen op je caravan. Ben je een dag terug in Nederland en lig je alweer in het Zuidlaardermeer. Tsja, het kan verkeren...