Wat is er joh?

Zo, wat een gedoe weer allemaal. Die kinderen lopen hier weer een partij druk te doen en nou hebben zelfs een fotocamera gepakt. Laat ze maar lekker. Ik lig hier lekker van het zonnetje te genieten. Dat ronde ding is hier al vanaf begin juni en wil maar nie weggaan. Gelukkig heb Bram mij een zonnebril gegeven. Ander hield ik het nie vol nie ook nie hier nie...

PK's

De laatste weken even niet actief geweest op de blog, maar dat betekent niet dat we hebben stil gezeten. Vorige week waren we bij een dragster-race in Vichy en weer twee weken eerder bij de tractorpulling in de Morvan. De tractorpulling was wederom indrukwekkend, met ook deze keer l'Aspirateur die de show stal.

De dragster-race was minder indrukwekkend. Van alle deelnemers waren er maar een een paar echte dragsters en waren er bijvoorbeeld ook races van een Renault 5 tegen een Peugeot 205 op een "dragster traject"... Buiten het programma om waren er demonstraties van een straal aangedreven motor en auto. Dat was dan wel weer erg indrukwekkend en oordoppen waren hierbij zeker geen overbodige luxe.

ZZZZZZZZZZZZZZoeeeeeeeeeeeemmmmmmmmmm.................

Op het platteland kan je van alles overkomen en meemaken. Nu zijn wij hier goed voorzien van wildlife in de zin van reeën, vossen, dassen en dieren waar we minder blij mee zijn zoals de alom bekende wesp of zijn grotere broer de frélon. Gisteren deden we een ontdekking waar zowaar de brandweer bij moest komen. Een waar kunstwerk maar nou niet bepaald gewenst.

Een kolonie papierwespen had een mooie plek gevonden om een nest te bouwen. Aan de achterkant van de chalets hebben we een ketelhok voor de warm waterboiler en in de hoek leek het hun de meest geschikte plek om het kunstwerk te plaatsen. Aangezien het een grote zwerm betrof hebben we maar niet de stoute schoenen aangetrokken om er zelf mee aan de slag te gaan. Het beeld van prikken, prikken en nog meer prikken leek ons iets te veel van het goede. Dus de brandweer maar bellen want die houden zich, ondere andere, bezig met het verwijderen van ongewenste nesten van prikbeesten. Wij zijn niet de eersten met dit probleem en ook zeker niet de laatsen. Was het eerder een 'gratis' service, tegenwoordig is het een betaalde actie.

costa quanta??? 75.20 € voor nog geen 10 minuten werk maar we zijn weer verlost van een stelletje ongewenste prikkers. Hier enkele foto's van het kunstwerk toen het nog intact was.

Nieuw leven

De vaste volgers (ehhh... wie?) zullen al wel gemerkt hebben dat het de laatste tijd wel erg rustig is op deze blog. Naast het feit dat alle dingen hier voor ons steeds "gewoner" beginnen te worden en er dus minder opzienbarends te melden is, heeft dat vooral te maken met het feit dat ik sinds eind mei weer net als voorheen in Nederland vijf dagen in de week werk. Met ook nog eens het WK erbij neem ik dus wat minder plaats achter (of voor zoals u wilt) de PC.

Mijn leven speelt zich tegenwoordig vooral af in de Auvergne, nabij de mooi en sjieke stad Vichy, bekend van het schoonheidsmerk. Voor mij dik anderhalf uur enkele reis, maar we werken maar zeven uur op een dag, dus dat compenseert weer een beetje. Bovendien hopen we op den duur in de Auvergne te wonen, zodat de reistijd op z'n minst gehalveerd wordt.

Het bedrijf waarvoor ik werk heet NSE Services (zie foto). Het is een garantiepartner van veel hardwareproducenten, zoals HP, NEC, Packard Bell en LG. Veelal worden contracten voor een groot deel van Europa met deze bedrijven afgesloten, zodat er veel niet Franse klanten zijn. Met twee andere Nederlandse collega's mag ik de klantcontacten in de Benelux voor mijn rekening nemen. Ooit is mij op school wel eens geleerd dat het gewenst is om via de telefoon enigszins ABN te spreken, maar gelukkig ging de sollicitatieprocedure in het Frans zodat mijn vreemde accent door de commissie van wijze dames niet als Drents beschouwd werd... Dat dan weer niet. Waarschijnlijk hebben ze helemaal weinig begrepen van wat ik verteld heb...

Al met al bevalt het me uitstekend, al heb ik al wel twee keer de eerste helft van Oranje moeten missen en de tweede helft in Vichy in een bar gekeken. Dat was niet ideaal, maar de bedoeling was wat mij betreft dat we minimaal de halve finale zouden halen, zodat ik de laatste wedstrijden niet zou hoeven te missen. Gelukkig zijn de kanaries weer gevlogen en kan ik de halve finale en de finale gewoon lekker thuis voor de buis kijken.

En ook de Tourorganisatie heeft aan me gedacht door in de komende weekenden enkele leuke bergritten te plannen... Komende vrijdag komt de Tour overigens op vijftien kilometer van ons huis langs. Zelf zal ik er dit keer niet bij kunnen zijn, maar Yvonne zal er voor zorgdragen dat de jongens weer het nodige van de tourkaravaan kunnen vangen!

Bevrijdingsdagtoernooi

Op 8 mei vieren de Fransen de bevrijdingsdag van de Tweede Wereldoorlog. In Toucy, op een steenworp afstand van Auxerre, wordt dan ieder jaar een voetbaltoernooi gehouden voor de jongste jeugd. Dit jaar alweer voor de 22e keer. Het was de tweede keer dat Sven Olav mocht meedoen.

Wellicht kan de oplettende lezer zich nog herinneren dat door de jeugd van La Machine vorig jaar de GammVert-bokaal werd bemachtigd. Dat was mijn manier om te verbloemen dat ze laatste waren geworden in de verliezerspoule. In het tussenliggende jaar heeft de jongste jeugd van La Machine echter flinke progressie gemaakt.

Dit jaar werd er met twee teams meegedaan en er werden een zesde en zevende plaats behaald in de verliezerspoule, waaraan zestien teams deelnamen. Van de in totaal 48 teams die gisteren meededen hadden de beste zes à zeven teams daadwerkelijk sterker dan La Machine en de rest ontliep elkaar niet zoveel. Vorig jaar werd met heel veel moeite twee keer gelijk gespeeld. Een gelijkspel werd toen als een overwinning door ons beschouwd en nu als een nederlaag.

Met het voorspellen van de finale van de toernooi word je niet rijk. Die gaat al sinds jaar en dag tussen Sens en de jongste jeugd van profclub AJ Auxerre. Net als vorig jaar werd het 2-0 voor Sens. Het niveau van de débutants van Sens is onvoorstelbaar hoog, maar ik bleek gisteren niet de enige die "hé hé héé héé héél héél héél hele grote vraagtekens" plaatst bij de geboortejaren van enkele spelertjes van Sens...

Sven Olav zelf verkeert momenteel niet in de vorm van zijn leven, maar als onberekenbare en ietwat dromerige momentenvoetballer wist ie toch zijn doelpuntjes weer mee te pikken.

Dagje uit

In de Paasvakantie zijn we met de jongens een dagje naar pretpark en dierentuin Le Pal geweest. Hier zie de de jongens met mama een boottochtje maken. Op mijn Hyves-site heb ik alles foto's van het uitje geplaatst.

Direct te zien via: http://tjootje.hyves.nl/album/50260069/Uitje_naar_Parc_Le_Pal/rR8_HeeO/

Masterclass countervoetbal

Het eerste elftal van La Machine speelt heel verzorgd, maar vooral ook erg zuinig voetbal. Ze leunen op een sterke defensie en creëren weinig kansen. Het heeft ze vorig seizoen het kampioenschap opgeleverd in de Promotion Honneur en tot voor kort deden ze leuk mee in de Honneur, de hoogste liga in Bougondië en de vijfde liga in Frankrijk. Naar mijn inschatting is het vergelijkbaar met eerste/tweede klasse KNVB in Nederland.

La Machine is van de ploegen die Honneur spelen verreweg het kleinste dorp en het is voormalig mijndorp. Meestal zie je dan, als dit soort ploegen hoog voetbalt, dat het een kwestie is van mouwen opstropen en zien waar het schip strandt. Ik heb mij tot dusver dus ook altijd afgevraagd waar de manier van voetballen van La Machine vandaan komt.

Ik ben er achter. Ze sturen hun jeugd eens in de zoveel tijd naar een wedstrijd van AJ Auxerre om de hoge kunsten van het countervoetbal te bestuderen. Gisteravond was het weer zover en ik mocht ook mee als begeleider van het team van Sven Olav. Auxerre won met 4-1 en "les petits machinois" genoten dus volop. Vijf doelpunten in één wedstrijd en een overwinning van de trots van de Bourgogne. Bovendien een heerlijke kindvriendelijke ambiance. Ik heb alleen gendarme gezien bij de ingang van de parkeerplaats om het verkeer in goede banen te leiden. In het stadion zullen ze ongetwijfeld ook geweest zijn, maar ik heb daar alleen suppoosten gezien. Enkele meegereisde supporters van tegenstander Lorient stonden na afloop met uitgestoken hand klaar om de fans van AJA te feliciteren.

Ook voor mij was het genieten, want ook ik vind het mooi om vijf goals in één wedstrijd te zien en ik kan ook genieten van goed georganiseerd voetbal. Maar wat was deze 4-1 geflatteerd! Lorient had het eerste kwartier het beste van het spel en liet zien waarom het redelijk verrassend in de subtop van de Franse Ligue 1 meedraait. Auxerre had alle moeite om de bezoekers van het lijf te houden, maar kon er halverwege de eerste helft toch af en toe uitkomen en echt gevaarlijk werd Lorient nooit. En zo uit het niets was het na een ruim half uur ineens 2-0 voor Auxerre. Een slechte organisatie in de laatste lijn van Lorient en een minuut later een persoonlijke fout van de centrale verdediger werden door Auxerre genadeloos afgestraft. Het publiek veert ook helemaal op als twee of drie Auxerre-spelers ineens op snelheid de middenlijn oversteken en een heuse counter zich aandient.

Vlak na rust liet de bonkige Poolse spits Jelen zich even buiten de zestien meter gewillig tegen de grond werken, wat voor zijn tegenstander een tweede gele kaart en dus rood betekende en voor Auxerre een vrije trap die door Birsa prachtig in de bovenhoek werd gekruld. Vijf minuten later krulde hij van bijna dezelfde positie de bal op de kruising. Lorient probeerde met tien man nog aan te zetten en zoals het een echte counterploeg betaamt deed Auxerre net alsof ze dit toelieten. Met dien verstande dat Lorient er daadwerkelijk nog eentje in prikte. Het slotakkoord was echter voor Auxerre. Jelen liet zich dit keer gewillig beetnemen door de vijandelijke doelman en versierde daarmee in de 88e minuut een pingel en zag wederom dat de scheidsrechter de rode kaart voorhield aan een tegenstander. Met een veldspeler in de goal schoot de degelijke vleugelverdediger Hengbart zijn ploeg naar 4-1.

De huidige trainer Jean Fernandez heeft AJ Auxerre dit seizoen op dezelfde wijze als zijn illustere voorganger Guy Roux naar de top van de Franse Ligue 1 gebracht. AJA is met 63 punten nog de enige concurrent van Marseille in de strijd om de landstitel. Het gat is met nog vijf speelronden vijf punten en op 2 mei staat in Stade Abbe Deschamps in Auxerre de topper Auxerre-Marseille op het programma. Ik heb zelf gisteravond niet het idee gehad de toekomstige kampioen van Frankrijk aan het werk gezien te hebben, maar hun degelijke voetbal heeft ze al ver gebracht, dus waarom ook niet nog een klein beetje meer. Bovendien heeft Marseille in het verleden al vaker aangetoond flink zenuwachtig te kunnen worden als er echt om gaat...

En La Machine? Die verloren vanmiddag met 2-0 en zakken na een vierde plaats vlak voor de winterstop steeds verder af richting de gevarenzone. En de jongste jeugd van La Machine? Die hebben gisteren een geweldige avond gehad en hebben met volle teugen genoten. En daar waar het uiteindelijk allemaal om te doen!

Leuke thriller op TV?

Die film ga ik woensdagavond maar even kijken denk ik...

En toen... was er voorjaar

Eindelijk maar toch... Het voorjaar is gearriveerd! Waaiden we vorige week nog bijkans uit onze broek met temperaturen en wind van de Noordpool, inmiddels is het tij gekeerd en kunnen we weer in de korte broek naar buiten. Rond het middaguur gaf de meter hier maar liest 31.9 graden aan. Hééééérlijk, meer kunnen we er niet van zeggen. Dit is éen van de redenen dat we hier wonen. Geen grauwe grijze natte koude dagen meer vanaf nu...

Herrie in de keuken

De eerste pannenkoeken zijn niet alleen voor de kinderen, maar soms ook van de kinderen. Zoals onlangs in huize Lammers. Als volleerde koks goten Sven Olav en Bram het deeg in de pan en smeten ze de pannenkoeken door de lucht. Nu is Bram toch al van het betere gooi- en smijtwerk, maar deze keer levert het ook nog wat op. De mannen waren namelijk zo aardig ook nog wat voor papa en mama over te laten.

Trainen voor Vancouver

In de Nièvre is dan wel niet zoveel sneeuw gevallen als in Nederland, maar toch genoeg voor enkele dagen sneeuwvrij voor de jongens en voor de nodige sneeuwpret. Niet alleen de jongens vermaakten zich overigens. Ook de baancommissaris had het goed naar de zin, al was zijn trouwe viervoeter er niet helemaal van overtuigd dat het goed zou komen...

Op YouTube heb ik vier filmpjes geplaatst die via de onderstaande links zijn te zien of rechtstreeks op YouTube als zoekterm invullen -> sneeuwpret bourgogne

(Mam, hieronder staan vier regeltjes die steeds beginnen met http. Als je er op klikt komt er steeds een filmpje van de jongens in de sneeuw)

http://www.youtube.com/watch?v=mLGIVqbnECY

http://www.youtube.com/watch?v=hUO6ULFzn3o

http://www.youtube.com/watch?v=uGz7hDmiJUA

http://www.youtube.com/watch?v=ShLOHT_wxBg

Kerst met de familie Lammers

Na vorig jaar de Kerst in Nederland gevierd te hebben, kregen we dit jaar zelf de familie over uit Nederland. Erik, Anita, Roel, Ineke en opa en oma Lammers waren donderdagmiddag ter plaatse in Thianges en zijn vanmorgen tegen tien uur weer in de auto gestapt richting Drenthe.

Op Eerste Kerstdag hebben we lekkere tournedos gegeten met rauwe witlof en witlof in hamrolletjes, voorafgegaan door de bij ons traditionele banaan in spek. Helemaal niet verkeerd!

Een dag later, het was inmiddels Tweede Kerstdag, gingen we "Bourgondisch bakplaten". Ook dit was geen onaangename bezigheid. Vervolgens nog even een afzakkertje en vanochtend nog even lekkere croissantjes, voordat de familie weer richting het hoge noorden vertrok.

Al met al een kort maar gezellig bezoek waarbij de kinderen ook erg veel plezier met elkaar gehad hebben!

Geen voetbal vandaag...

Ook in de Nièvre vandaag alle voetbal afgelast...

Na 24 jaar is het dan eindelijk zover........

Normaliter ben ik (lees Yvonne) niet de verhaaltjes creator van de blog. Daar is Theo beter in. Deze ene keer doe ik het zelf aangezien het met mezelf heeft te maken .

De meeste lezers van ons weblog zijn wel op de hoogte van mijn waterpokkenavontuur eind vorig jaar wat mij en de mensen om ons heen een paar benauwde dagen, zowel letterlijk als figuurlijk, heeft bezorgd. Inmiddels een jaar verder en nog steeds met de semi nabehandeling bezig naar aanleiding van dit avontuur is er een nieuw gezondheidsprobleem met de enge naam Lupus bijgekomen. Vooralsnog uit zich dit in een driehoekachtige rode vlek op mijn voorhoofd, maar het hoe en wat en welk type zijn we nog niet precies achter. Het wordt nu eerst behandeld met een crème en medicatie gedurende 2 maanden. Omdat deze aandoening valt onder de auto-immuun ziektes en in vele gradaties mogelijk is heb ik vanmorgen, na 24 jaar besloten dat het tijd wordt dat ik afscheid neem van een bij velen gewaardeerde compagnon, namelijk de SIGARET. Minder zal ik er niet van worden denk ik dan maar.

Of het makkelijk gaat worden weet ik niet, maar ik ga ervoor. Theo is al sinds het voorjaar sigaret vrij dus dat scheelt al een heel stuk. Alles in de was qua kleding /jassen en weer fris en fruitig straks het nieuwe jaar in zonder "rook" luchtjes.

Op de bijgevoegde foto's het resultaat van het bijna ritueel ombrengen en in mootjes hakken van de laatste 6 kant en klaar sigaretten. Het is over, uit finito, bye bye zwaai zwaai in de poubelle ermee.

Kerstsfeer

Aangezien Sinterklaas Frankrijk alleen met zijn stoomboot voorbij vaart, moeten we het hier doen met de Kerstman. En omdat de Sint toch niet komt, mogen we al voor 5 december het huis in Kerstsfeer brengen. Dat dan weer wel. Aangezien de jongens op woensdag niet naar school hoeven, hebben ze mama druk meegeholpen met het versieren van de kerstboom en het huis.

Even buurten

Laat mij eens een keer bij onze achterburen kijken dacht ik van de week. Maar, wat denk je? Niet thuis. Nou ja, dan maar even naar de andere buren. Nou ja, ook niet thuis. Hhmm, dan ga ik wel paddestoelen zoeken...

Herfsttafereeltjes

Tijdens de dagelijkse wandeling met de hond Luca ontwaarde ik onlangs in het bos een levensgrote paddestoel. Vraag me niet naar het merk, want I have there no verstand from... Maar, hij was wel mooi en vooral groot dus. Het leek me daarom een goed idee om de camera even mee te nemen om deze paddo op de gevoelige plaat vast te leggen. Op de bewuste plek aangekomen bleek de mooie grote paddestoel echter niet meer onder ons te zijn. Een kaboutermannetje en -vrouwtje zaten dan ook heel droevig met een sporttas in de hand in het natte gras te kijken.

Elders in het bos zag ik vervolgens normale paddestoelen van een normaal formaat. Het kaboutermannetje en -vrouwtje wilden daar echter niet wonen, want in één van die paddestoelen zouden kaboutertokkie's wonen. Ze zouden wel een verlaten konijnenhol zoeken...

Omdat ik de camera bij me had heb ik die andere paddo's maar vereeuwigd. Ik vind ze niet mooi, om eerlijk te zijn. Nee, ik vind het lelijke dingen. Een vieze gladde glimmende bovenkant en natte bladeren die er bovenop liggen. Brrr... Maar er waren er wel drie die naast elkaar stonden en een stuk of wat die in een rijtje stonden. Dat is dan in ieder geval iets!