Officiële start van de verbouwing

Afgelopen vrijdag was het dan zover. Na maanden van wachten kwam er rond de middag een vrachtwagen aangereden met een mini kraan erop..... tijd werd er niet verspild en na het uitladen begon men direct te graven. Inmiddels is het dinsdag en zijn er een paar kiekjes gemaakt van onze schuur zonder vloer........... uiteraard volgens er voor onze 'followers' meer foto's als er vorderingen zijn. Zoals te zien is op de foto houden de honden alles scherp in de gaten...... en helpen af en toe mee met graven.

Een warmhoudertje voor koude tijden

Mobiele 'legale' drankstokerij. Sinds een paar weken staat tegenover de kerk in het dorp een mobiele drankstokerij, geheel legaal dat dan weer wel. Mensen die graag een warmhoudertje voor de winter willen kunnen hier hun geplukte en gegiste peren als ook restanten van de druivenoogst naartoe brengen.De mobiele stokerij zorgt er dan, tegen betaling, voor dat alles omgezet wordt in het hierzeer oude en bekende 'eau de vie', een drankje, veelal ook illegaal gestookt.Het eindresultaat biedt een helderachtige drank, vergelijkbaar met de Hollandse jenever, maar met een iets hoger % hier ook wel degrée genoemd. 50% maar liefst.Toen ik laatst even ben gestopt om wat info te vragen over het hoe en wat werd mij vriendelijk van alles uitgelegd en ook gevraagd of ik even wilde proeven. Gezien het tijdstip, 8.45uur in de morgen, heb ik vriendelijk bedankt. De 2 koperen ketels die men gebruikt zijn ongeveer 70 jaar oud en hebben al vele liters verwerkt. 1 ketel is speciaal voor de peren, de ander voor de restanten van de druiven. Op de foto zie je ergens een blauwe ton met zwarte deksel. Uit 1 vat vol met gegiste peren kan men ongesuikerd zo'n 11 liter eau de vie maken, heeft de klant suiker toegevoegd dankan het oplopen tot zo'n 15 liter per vat. Menig boertje en andere buitenlui zullen de winter wel goed doorkomen denk ik want de ketels, die op hout worden gestookt, stomen de hele dag.

Om door een ringetje te halen

Wij wonen midden in de natuur en worden dan ook vaak verrast door de wonderen der natuur. Zoals deze prachtige regenboog, waar Fransie Bauer zo graag heen wil vliegen, maar die wij gewoon in de tuin hebben.

Verbouwing afgerond

Zo, de verbouwing is afgerond. Alle kamers zijn klaar en goedgekeurd door Bram en papa. Nu maar hopen dat de honden ons er niet uit jagen...

Cascade de la Pisserotte

Op een mooie zondagmiddag zijn we in de auto gestapt om wat meer van onze nieuwe woonomgeving te ontdekken. Het doel van de reis was de waterval van de Pisserotte, oftewel de Cascade de la Pisserotte. Het werd een combinatie van een toeristisch ritje, een mooie wandeling en een mooie waterval. Oftewel een geslaagde middag.

Paddestoel

De natuur toont zich ook deze herfst weer van haar beste kant. Onlangs stond er naast ons meertje deze prachtige paddestoel. Hij heeft maar even geleefd, maar gelukkig hebben we de foto's nog!

Tochtvrij de winter in

Er is inmiddels een begin gemaakt met "de grote verbouwing". Zoals de bedoeling was zijn eerst de oude ramen en deuren vervangen, zodat we zonder kou en lekkerij de winter in kunnen. De rest volgt spoedig als het goed is.

Hond... James Hond

Eindelijk heeft onze hond Luca haar langverwachte vriendje gekregen. Sinds dinsdag heeft ze het gezelschap van James, een kruising tussen een beauceron en een Pyrenese berghond. Alweer wat langer had ze het gezelschap van de katers Tommy en Scrappy, maar die lieten zich voor de gelegenheid ook graag even fotograferen.

Korte metten met "wannabe ruïnes"

Aan schuurruimte hebben we gelukkig geen gebrek. Dat ervaar ikzelf als behoorlijke luxe en als er dan eentje bij is die niet wil luisteren, dan heeft die pech gehad. Die gooien we gewoon tegen de vlakte. Zo was er eentje bij die de ambitie had om ruïne te worden. Niks ervan, zei ik, geen ruïnes hier. We zijn hier potjandikkie net komen wonen en willen het juist een beetje opknappen. En toch wil ik ruïne worden, zei dat domme schuurtje. Nou daar weet Dikkie Dik wil raad mee. Dikkie Dik pakte zijn hamer en sloeg gewoon het hele schuurtje tegen de vlakte. Daaaag, Dikkie Dik....

Ochtenddauw

Zo tegen het einde van september worden we in de Auvergne verwend met prachtig weer. Vandaag steeg het kwik zelfs naar 28 graden. Omdat we toch al weer wat later in het seizoen zijn moet het 's morgens natuurlijk eerst wel even op gang komen. Maar dat is helemaal niet erg. Ik vind dat altijd lekker fris en geniet er van dat het in de loop van de ochtend dan lekker begint op te warmen. Bovendien gaat het vaak gepaard met prachtige ochtenddauw en dat heeft Yvonne deze week even op de gevoelige plaat vastgelegd.

Hole in the wall

Kwamen er zaterdag ineens een stel Japanners aan. Ik verstond geen zak van wat ze zeiden, maar het klonk als "Go tlou the wall" of zoiets. En ach ik ben de beroerdste niet, dus heb ik met die mannen maar zo'n onzinnig Japans spelletje gedaan. Zat ik nadien wel met een gat in de muur tussen twee zolders. Toevallig had ik nog een deur staan en heb ik die er maar in gezet. Nu kan ik ook nog van de ene naar de andere zolder. Dat ik daar zelf niet op was gekomen...

Ruimte creëren

Aangezien de start van de daadwerkelijke bouwwerkzaamheden iets later wordt dan vooraf was gepland hebben we besloten om op korte termijn maar wat meer ruimte te creëren in het momenteel bewoonbare deel. We hadden verschillende meubels en aanverwante artikelen in een kamer gestald en dit werd al steeds meer een echte rommelkamer. We hebben vorige week zaterdag het wandje van deze kamer gesloopt, overbodige troep opgeruimd of afgevoerd en enkele kasten die er stonden tegen de muur gezet en in gebruik genomen, zodat we de beschikbare ruimte iets efficiënter kunnen gebruiken.

Deze ruimte is overigens voorbestemd om bijkeuken/washok te worden en een deel zal bij de badkamer worden aangetrokken. Voorlopig hebben de jongens er iets meer speelruimte bij voor hun autootjes.

De vissen bij de buren zijn altijd groter

Niet alleen het gras bij de buren is groener. Ook de vissen zijn groter. Buurman Didier had ons al eens uitgenodigd in zijn meertje te vissen en tijdens het bezoek van Erik en Anita hadden we dit onlangs al eens geprobeerd. Er werden toen meteen enkele mooie karpers gevangen en dus hebben we het vorige week met ons viertjes nog maar eens over gedaan. Sven Olav was de eerste die een karper aan de haak sloeg, maar Bram had uiteindelijk de meeste, terwijl papa de grootste karper ving. Bram ving tevens nog een klein maar dik visje. Het visje is te zien op de onderste foto. Wij weten niet wat het voor merk is, dus wie het weet mag het zeggen.

Enige nadeel van dit meertje is dat er geen echte ruime visplekken zijn en dat de mannen nogal eens ruzie hebben met de bomen en het riet. Bijkomend voordeel is weer dat we een mooi uitzicht op ons eigen huis hebben en bovendien kwamen op een gegeven moment aan de overzijde van het water nog meerder blote dames verkoeling zoeken bij het water...

Steentje voor steentje verder...

Zo, daar zijn we weer eens een keer. Druk gehad met banden verkopen (zie de link hiernaast), hout stapelen en steentjes kruien. Ik had de bedoeling om ineens de bult van 30 kuub hout, wat bulten met grind en vervolgens het eindresultaat te laten zien, maar helaas zijn er enkele foto's gewist van onze camera alvorens deze op de PC waren veilig gesteld. Gelukkig waren er nog drie foto's van het eindresultaat van onze binnenplaats met grind. En zo niet, hadden we die altijd opnieuw kunnen nemen. En gelukkig hadden we nog foto's van hoe het was toen we hier kwamen.

Voor de rest zijn we nog steeds bezig met de kleine klusjes. Een beetje vanne dit en een beetje vanne dat en een beetje zus en een beetje zo... Om de kamers met de gezandstraalde balken af te maken wachten we op de aannemer die een doorgang in de muur moet maken naar de schuur waar de slaapkamers moeten komen en die een doorvoer voor een kachelpijp moet maken. Verder komt volgende week de architect met de offertes van alle bedrijven die voor ons aan de slag gaan. Sommige zaken moeten per sé voor de winter geregeld zijn, maar het overgrote deel zal zoals het nu lijkt niet voor de winter gaan plaatsvinden. In de tussentijd richten we de tijdelijke woonruimte wat praktischer in omdat tijdelijk minder tijdelijk is dan we gehoopt hadden...

Vervelen hoeven we ons nog lang niet want er is nog een gammel zoldertje te slopen, er zijn nog een muurtje en een wandje te slopen, er is nog een schuurtje te slopen, er is nog een nieuwe overloop van het meertje te realiseren (ha, ook eens wat maken ipv slopen) er is bijna wekelijks hééél veel gras te maaien en Sven Olav is net deze week begonnen bij zijn nieuwe voetbalclub Pays de Lapalisse.

Beste maor weer...