De laatste weken zijn we niet echt met spectaculaire dingen bezig geweest aangaande de verbouwing. Een beetje van alles wat, maar geen noemenswaardige projecten. Inmiddels heeft Yvonne al wel heel wat deuren van de oude verf ontdaan en ben ik begonnen met het zandstralen van de beoogde woonkamer, met als grootste obstakel de grote dwarsbalk. Het is even flink zand happen, maar het resultaat vergoedt veel.
Onze dichtstbijzijnde supermarkt is... jawel, de Spar in Le Donjon. Vanmiddag was mijn eerste bezoek aan deze prachtige dorpswinkel en en kon het natuurlijk niet laten!
Bram en Sven Olav hebben al menig uurtje met de hengel bij ons meertje doorgebracht. In het begin werd er direct goed gevangen, maar de laatste tijd werd er nog sporadisch een visje boven water gehaald. Maar vanavond was het raak. Tot nu hadden we steeds brood of een stukje worm als aas gebruikt, maar in de supermarkt naast mijn werk zag ik vandaag dat ze maden hadden. Direct ook maar even een zakje visvoer meegenomen. 
Bram was vorige week reeds met een eigen sloopprojectje begonnen, maar binnen is het inmiddels tijd geworden voor het echte werk. Doordeweeks waren we al bezig geweest met het verwijderen van een zachtboard en een stenen plafond en zaterdag mochten er weer muren gesloopt worden. Gelukkig was deze zaterdag niet alleen Bram, maar ook Sven Olav in vorm. En dus hoefde papa alleen een begin te maken en de rest was kinderwerk... Ook het afvoeren zat deze keer bij de prijs inbegrepen. Al moet ik de volgende keer het aantal af te voeren aanhangers nog verder met de mannen uitonderhandelen! 
Ik heb nog niet vaak meegemaakt dat het weer zo goed op de kalender heeft gekeken als dit jaar. Voorzover ik me kan herinneren was vandaag de eerste keer dat de eerste lentedag op de kalender ook daadwerkelijk de eerste lentedag was. Het zonnetje hebben we al wel gezien dit jaar, maar dan vaak nog vergezeld van een net iets te koude wind. Vandaag was het echter perfect. En daarbij hoort dan natuurlijk de eerste lentebloesem.
Zoals reeds gemeld hebben we al de nodige hinder ondervonden van een blubberige oprit. Het ging daarbij om slechts een klein bovenlaagje. Eronder zit verharding van puin en grind. Een klein beetje regen was genoeg om er een blubberzooi van te maken en voor ons betekende dat met een aanloopje en in ralleystijl het erf verlaten.
Op het moment dat Bram hoorde dat er na onze verhuizing hier en daar een muurtje gesloopt moest worden glunderde hij van oor tot oor en bood hij meteen aan om dit voor zijn rekening te nemen. Het is ons tot dusver gelukt hem ervan te weerhouden te beginnen met een tussenmuur in de schuur waar nog een hooizolder op rust, maar Bram's handen jeukten teveel om nog langer met de sloopwerkzaamheden te wachten. En dus moesten gisteren reeds twee in staat van ruïne verkerende aanbouwtjes het ontgelden. Hij deed dat in de stijl van wijlen overgrootvader Henderikus Schadenberg. Een paar flinke klappen onder tegen de muur aan en de hele constructie zakt weldra als een kaartenhuis in elkaar. Dat de opruimwerkzaamheden daarna flink wat extra tijd in beslag nemen is niet interessant. Voor Bram zeker niet, want dat laat hij graag aan anderen over...
Noodgedwongen moet je soms een stapje terugdoen op het gebied van luxe als je begint met het opknappen van een oud huis. We weten daar inmiddels alles van. Maar soms doe je een stapje terug zonder er luxe voor in te leveren. In de schoorsteen achter onze houtkachel is namelijk een touwtje achtergebleven waar in vroeger tijden de was hing te drogen. En ja, waarom zouden we er geen gebruik van maken. We hebben een droger, een waslijn en een wasrekje, maar vinden dit op zijn tijd gemakkelijker. Dus terug in de tijd, maar meer luxe...
Na een drukke maand van heen en weer reizen tussen de Auvergne en de Bourgogne zijn we inmiddels "tranquille" op ons nieuwe stekkie in de Auvergne. Gisteren hebben we de sleutels overgedragen aan de familie Bleekemolen voor wat betreft het huis, de chalets en de minicamping in Thianges. Vandaag was voor mij de eerste volledige dag in het nieuwe huis. Ik slaap er inmiddels al een maand, maar was overdag óf aan het werk óf aan het verhuizen. Vandaag eindelijk de hele dag genieten in het nieuwe huis van... regen... de hele dag regen. Ggrrr...
Voor de laatste keer hebben we zaterdagavond het kerstfeest van de commune Thianges bijgewoond. Sven Olav en Bram kregen net als andere kinderen uit het dorp een cadeau van de Kerstman. Of de Kerstman voor de kinderen uit het dorp volgend jaar ook onze nieuwe woonplaats bezoekt, moeten we nog maar even afwachten. Maar dit hebben de mannen in ieder geval nog meegepikt.
De zolder
De keuken
Het welkomstcomité
Het uitzicht
Het meertje
Het ensemble
De woning
De titel van deze blog zal over ongeveer twee maanden gaan veranderen. Omstreeks half februari gaan we de mooie Bourgogne namelijk verruilen voor de nog mooiere Auvergne. We hebben een zogenaamde "corps de ferme" gekocht in departement 03, de Allier en we komen terecht in de omgeving van Le Donjon.
Ook in Frankrijk heerst Koning Winter. Een kleine twee weken geleden werden de Bourgondische heuvels toegedekt met een prachtige deken van sneeuw. De eerste berichten waren dat er na vorig weekend geen nieuwe sneeuw zou komen, maar als zo vaak gingen theorie en praktijk niet hand in hand. In de Auvergne begon het dinsdagmiddag vreselijk te sneeuwen, waardoor ik er uiteindelijk vier uur over deed om 's avonds thuis te komen. Onderweg een paar keer met Yvonne gebeld, die me steeds vertelde dat het bij huis nog steeds niet sneeuwde. Achteraf bleek dat alleen de weg waaraan we wonen nog schoon was.
