Filmpjes Sven Olav

Onze oudste zoon Sven Olav heeft in de laatste week van augustus meegedaan aan filmopnamen. Het was een Franse opname in de Pyreneeën met Franse kinderen en Nederlandse kinderen die Frans spraken. De opnamen zouden worden gebruikt voor de internetsite http://tvtmj.free.fr/.

Inmiddels zijn er enkele filmpjes en promo's op deze internetsite verschenen. Ik had de indruk dat er nog meer zou komen, vandaar dat ik nog even gewacht had, maar omdat dit nogal lang op zich laat wachten - of wellicht zelfs uitblijft - geef ik alvast maar even de links van de filmpjes waar Sven Olav in voorkomt. Soms moet je goed kijken om hem te ontdekken.

http://tvtmj.free.fr/spip.php?article229

http://tvtmj.free.fr/spip.php?rubrique4

http://tvtmj.free.fr/spip.php?article218

http://tvtmj.free.fr/spip.php?article219

Druivenpluk

Als je de Franse cultuur goed wilt opsnuiven moet je natuurlijk een keer gaan druiven plukken. Via Cees is het me gelukt om dat dit jaar ook daadwerkelijk een keer te kunnen doen. Het was zwaarder dan we hadden verwacht, maar toch wel een hele belevenis. Het was te vergelijken met wintersport. Twee flinke warme maaltijden op een dag en après-vendange in plaats van après-ski. Plukken in plaats van skiën was dan weer minder, maar dat compenseerde ik soms door als een slalomskiër tussen de wijnstronken door te springen als we naar een nieuw wijnveld liepen. De zere rug die je de hele dag had ging daar echter niet van over...

De aanvang van de pluk was voor mij wat hectisch. Op zaterdag kwam ik terug van vakantie en tijdens de terugreis kregen we te horen dat ik de volgende morgen om acht uur al in Lucenay-les-Aix moest zijn. Om zeven uur stond ik dus met mijn tas klaar om opgepikt te worden door Ien, de nicht van Cees. Uiteindelijk kwamen we rond tien uur aan in het plaatsje Jullié, in de Beaujolais-streek. Na een kopje koffie mochten we direct gaan plukken. Al na een kwartier ging de rug pijn doe en dat zou de hele verdere week zo blijven. De eerste warme maaltijd om twaalf uur smaakte dan ook heel erg goed, evenals de bijbehorende glaasjes wijn. 's Avonds de eerste après-vendange met een bont gezelschap. Onder het genot van een biertje een beetje kennismaken met iedereen. Gezellig en goed voor mijn Frans.

De volgende dag was voor ons drieën de eerste volledige dag. De andere plukkers waren reeds op zaterdag begonnen. De wijnboer kwam om zes uur 's ochtends persoonlijk naar het huis waar de plukkers logeerden, om daar op iedere slaapzaal het licht aan te doen en goedemorgen te roepen. Om ongeveer kwart voor zeven zaten we dan in de eetzaal met een kop koffie en een stukje brood met aardbeien- of abrikozenjam. Iets na zevenen liepen we naar één van de om de boerderij gelegen velden of werden we met een busje naar een verder gelegen veld vervoerd.

Na twee uurtjes plukken was er de eerste maaltijd van de dag. Een hele kist vol brood en een grote bak met dikke stukken ham, spek of andere vleeswaar. Er moest natuurlijk ook wat bij gedronken worden. Voor de liefhebbers was er één kleine thermosfles met koffie, maar voor de rest was er een sherrycan met rode wijn. Dit ging in plastic bekers, die goed vol geschonken werden. De echte die hards - en dat waren er genoeg, onder meer de voorman en de zoon en schoonzoon van de wijnboer - draaiden hun hand er niet voor om om 's morgens iets na negenen twee van deze bekers wijn naar binnen te werken.

Zo rond een uur of elf 's morgens was er vervolgens vaak even een kleine pauze waar enkele bekers water genuttigd werden. Degene die dit wenste kon echter ook een kanon nemen... Wederom een flinke beker rode wijn. Natuurlijk vloeide de wijn ook rijkelijk tijdens het middageten en bij het avondeten. 's Middags tijdens het plukken hing het een beetje van het weer af. Als het warm was kwam de catering extra met water langs en bleef de wijn 's middags achterin de jeep liggen. Het was echter niet verboden om zelf naar de jeep te lopen en toch nog een kanon te nemen. Een enkeling deed dit ook inderdaad.

's Avonds dronken we in het huisje dan nog een paar biertjes. De eerste avonden was dit bijzonder gezellig, maar in de loop van de week kwamen er steeds meer jongere plukkers bij die 's avonds alleen plezier konden hebben als er veel lawaai was en als er flink gek gedaan werd. Dat is nog nooit mijn kopje thee geweest en nu, als bijna veertiger, al helemaal niet meer. De après-vendange verloor na enkele dagen voor mij dus wel een beetje zijn glans.

Al met al ben ik erg blij dit een keer meegemaakt te hebben. Of het eenmalig was, weet ik nog niet. Door de constante pijn in de rug zijn het wel hele lange dagen en als je ziet met wat voor bedrag je aan het eind van de week op je cheque naar huis gaat dan hoef je het daar ook niet voor te doen. Met kost en inwoning erbij is het niet slecht betaald, zeker niet als je ziet wat je aan wijn en eten krijgt, maar toch. Direct bij terugkomst zei ik tegen Yvonne dat ik volgennd jaar niet weer zou gaan. In een jaar kan echter veel gebeuren, dus we zullen het wel zien.

Degenen die nieuwsgierig zijn naar nog meer foto's kunnen overigens een kijkje op mijn Hyvespagina nemen: http://tjootje.hyves.nl/.

Oh ja! Mocht iemand in de toekomst nog eens een keer een fles Beaujolais Villages of Julienas van Domaine du Granit Doré (http://www.domainedugranitdore.com/) uit 2009 open trekken, denk nog maar even aan mij. Misschien zijn er druifjes in verwerkt die ik in mijn handen heb gehad...

Bie de Lidl

Er is deze week bij de Lidl in Frankrijk een Nederlandse week, met allerlei Nederlandse producten. Dus ik zei vanmorgen tegen Yvonne: "Gaon ie vandaog nog even kieken bie de Lidl. Misschien hebt ze er ok nog wel een beetien Charcuterie drenthoise..." Ja, je weten maor nooit ja. En wat denken ie. Komt ze terug met echte Saucisson de Drenthe! Ik dacht, nou brek mie de klomp. Maor wie hebt het nou maor mooi in de kast liggen...

Vakantie

De familie Lammers heeft deze zomer niet alleen zelf gasten over de vloer gehad, maar ging deze zomer ook zelf eens een keer weer elders kijken. Elders was in dit geval het dorpje Mas-d'Azil aan de voet van de Pyreneeën.

Deze bestemming was niet zommar gekozen, want op de camping werden filmopnamen gemaakt, waar Sven Olav aan meedeed. Eind september zal het resultaat hiervan te zien zijn op www.tvtmj.free.fr. ik zal een ieder op de hoogte houden!

Het was leuk om zo'n shooting eens mee te maken en ook de vakantie is goed bevallen. We zaten vlakbij de beroemde megagrot van Mas-d'Azil, waar een weg doorheen loopt, en natuurlijk hebben even een dagje Andorra gedaan en daar goedkoop drank en rokerij ingeslagen. Ja, je moet ook een beetje aan de gezondheid denken natuurlijk. En als we goedkoop drank en shag inslaan, houden we meer geld over om groente en fruit van te kopen...

Op de terugreis op zaterdag kreeg ik een telefoontje dat ik de volgende ochtend om zeven uur weer klaar moest staan om te gaan druiven plukken. Daarover binnenkort meer op deze blog.

Fragment Radio Drenthe

Voor degenen die het niet gehoord hebben of het nogmaals willen horen, hier de link naar het fragment van Radio Drenthe: http://212.178.73.48/media/radio/02DE7C3A8B15E33BC125761000306949_WFiles_1.mp3

Drenten in den vrömde

Op donderdag 20 augustus zal ik te horen zijn op Radio Drenthe. Direct na het nieuws van half acht 's morgens in het programma 'Drenten in den vrömde'. Degenen die Radio Drenthe niet kunnen ontvangen kunnen ook luisteren via internet (www.rtvdrenthe.nl). De uitzendig is daar ook op een later tijdstip terug te luisteren.

Daar was ie dan: de optocht!

De bemanning van de wagen van Thianges

Holland's glorie op de wagen van Thianges

De gehele Nievre was uitgelopen om dit grootse spektakel te aanschouwen

Bram

De fanfare + dansmarieke's van Thianges...

Bram met de trots van onze wagen: de Normandische koe

Sven Olav in de weer met confetti

Buuv

Buum, alias 'de sjaffeur'. Hij gaf onze 'pole position' niet uit handen!

De mannen van Le Bois Vieux, twee Lammersen en drie Thomasen

Even naborrelen na het werken aan de wagen

De finishing touch van Dominique

Veevervoer...

Het landbouwfeest van de cantons Decize en La Machine zit er weer op! Zondagmiddag werd het feest afgesloten met de traditionele optocht. In totaal reden er dertien versierde wagens mee, onder wie de wagen van Thianges.

En in tegenstelling tot hetgeen ik in een eerder bericht over deze wagen meldde, heb ik hem toch nog enkele dagen voor aanvang van de optocht kunnen aanschouwen en we hebben zelfs nog mee kunnen helpen met het bouwen van de wagen. Er was inmiddels al heel wat werk gedaan, zoals het maken van de papieren bloemen, het verwerken van deze bloemen op borden en het maken van de koe en de appelboom. Maar desalniettemin was de aanhanger die voor de optocht gebruikt zou worden donderdagochtend nog gewoon een kale aanhanger. En om nou te zeggen dat er donderdag en vrijdag even hard gebuffeld is om de kar klaar te maken, mwoah, ook niet echt. Er was meer overleg dan daadwerkelijk bouwen en vrijdagmiddag moest er natuurlijk uitgebreid gegeten worden.

Toch was de wagen vrijdagavond klaar. Er was hier daar nog wel wat ijzer in het zicht, maar hee, we hebben het wel over de Franse slag hè! En we hadden uiteindelijk een hele toonbare kar waar we prima mee voor de dag konden komen. Maar de grote winst was dat er een nieuwe generatie is Thianges is opgestaan die elkaar plotseling heeft leren kennen tijdens het werken aan de wagen, tijden het eten op de vrijdagmiddag, tijdens de borrel op vrijdagavond, tijdens het eten op vrijdagavond (ja, 't was druk vrijdag) en last but not least, tijdens het eten gisteravond (donderdag) als afsluiting van het hele gebeuren. We hadden onze inburgeringscursus nog niet echt gehad, maar dat is nu dubbel en dwars ingehaald!

Kortom, 't was wel een schiere week. Om nog maar even terug te grijpen naar de allereerste inburgeringscursus uit mijn leven...

Waterwoef

Voorafgaand aan de optocht van de versierde wagens was er zondag in Decize een waterwoef festijn. Jachthonden die over het water moesten zwemmen om een wild zwijn te verschalken. Een leuk festijn, met ook nog eens mannen in grappige pakken met toeters erbij... en een wild zwijn op een kruiwagen. Dat dan weer wel...

Verhaal over Gesink geplaatst op website van Robert Gesink

Het verhaal dat ik gisteren op deze weblog heb geplaatst over de afgelopen Tour de France en de komende Vuelta a España is als column geplaatst op de officiële website van Robert Gesink. De site is te vinden via www.robertgesink.nl.

Optocht

In het weekend van 8 en 9 augustus vindt in Decize een optocht plaats waaraan de omliggende dorpen meedoen. Ook Thianges zal van de partij zijn, met op de wagen o.a. twee blonde Hollandse jongens.

Met de voorbereidingen van het feest is inmiddels begonnen. Ja, inmiddels, want geheel op z'n Frans gaat dat op het laatste moment zonder al teveel organisatie...

Het thema van onze wagen is Normandië en er zullen onder meer een Normandische koe en een appelboom op de wagen staan. Het geraamte van de koe kon ergens geleend worden en is door Yvonne en de buurvrouw 'gepapiermacheed'. Het binnenwerk van de appelboom is door ondergetekende 'gefabriekd' en eveneens door de genoemde dames van papiermachee voorzien.

Hoe de wagen er verder uit gaat zien en waar de wagen zelf op dit moment is? Ik heb geen idee. Waarschijnlijk zal ik hem 9 augustus in Decize voor het eerst zien...

Tour weer ten einde: op naar de Vuelta

Johan van Summeren en Marcin Sapa rijden op kop in de etappe naar St. Fargeau, waar wij aanwezig waren.

De Tour de France eindigt vanmiddag met de traditionele rondjes op de Champs-Élysées. Een Tour die door de organisatie ontdaan was van het mooiste aspect van de wielersport: bergetappes met een finish bergop of maximaal 15 km na de laatste bergtop. Dit met het doel om de Tour spannender te maken. Tot vorige week zondag leek de Tour inderdaad nog spannend, maar dit kwam meer omdat nog onduidelijk was wat Armstrong precies kon. Daardoor leek er nog een strijd tussen Armstrong en zijn ploegmaat Contador te zijn, maar bij de eerste de beste gelegenheid werd ook deze strijd door Contador vroegtijdig beslist. We hebben daarna nog mooie staaltjes fietsen gezien van de Schleckjes, maar de strijd om het geel was reeds beslist.

Op papier lijkt er volgend jaar weer enige spanning te zijn. Armstrong is dan weer een jaar extra in training en rijdt dan in een andere ploeg dan Contador. Maar Armstrong is dan ook weer een jaar ouder en een fitte Contador zal de komende jaren gewoon onklopbaar zijn. En daar zullen kunstmatige ingrepen van de tourorganisatie niets aan veranderen. Het enige wat er verandert is dat etappes over vermaarde Pyreneeëncols ineens alle glans verliezen.

Tsja, eigenlijk vond ik er na de vijfde etappe al niet zoveel meer aan. Vanaf het moment dat ik Robert Gesink vorig voorjaar in Parijs-Nice alles en iedereen uit het wiel zag rijden op de Mont Ventoux wist ik dat er in de Tour de France weer iets te genieten was vanuit Nederlands oogpunt gezien. Eindelijk weer een landgenoot die met de besten mee omhoog kan in het echte hooggebergte. Een vierde plaats en imponerend optreden in de zwaartste rittenkoers ter wereld, de Dauphiné Liberé, een zevende plaats in de Vuelta en onlangs opnieuw een vierde plaats in de Dauphiné bevestigden zijn ongekende klimmmercapaciteiten. Volgens de inspanningsfysioloog bij de Raboploeg, Delahaye, was zijn vorm bij aanvang van de Tour zelfs nog beter dan in de Dauphiné. In de ploegentijdrit bleek dit niet echt, maar Gesink is een diesel die in het eerste deel van deze tijdrit niet de kans kreeg langzaam op stoom te komen, maar tegen zijn natuur in direct volle bak moest en dat brak hem op het laatst op. Bovendien is klimmen een compleet andere discipline. Tenminste, dat hoopte ik...

Eindelijk zouden we dus echt weer kunnen genieten van de bergetappes in de Tour. Maar zover kwam het dus niet. Al voordat er ook maar een berg beklommen was in de Tour was Gesink alweer richting Achterhoek. Weg Tour, weg gevechten in de Alpen en op de Ventoux met de Schleckjes en Armstrong. Een goede Gesink - en we zullen nooit weten of ie nu wel of niet in topvorm was - zou met Armstrong, Klöden, Wiggins en Fränk Schleck om de derde plaats in het algemeen klassement hebben gefietst. Een als hij onderweg toch ergens iets had laten liggen dan zou hij met Nibali om de zevende plek hebben gestreden. In de afgelopen Dauphiné toonde Gesink zich in ieder geval de meerdere van Nibali.

Maar het was geen toeval. Johan Cruijff was dit jaar te gast in de Tour de France en zijn beroemde uitspraak 'Elk nadeel heb z'n voordeel' doet hier opgeld: door het uitvallen in de Tour zal Gesink nu de Vuelta gaan rijden. En volgens mij kan hij dit jaar meestrijden om de overwinning. De winnaar van vorig jaar, Alberto Contador, rijdt dit jaar geen Vuelta. De nummers twee en drie, Levi Leipheimer en Carlos Sastre, evenmin. De voornaamste favorieten voor dit jaar zijn Alejandro Valverde, Ivan Basso, Ezequiel Musquera, Cadel Evans en Andreas Klöden. Voor Valverde en Basso zijn drie weken vaak net even te lang, Musquera was vorig jaar sterk, maar is niet onklopbaar, Evans is een groot vraagteken na de Tour en Klöden zou maar zo kunnen winnen. In de Tour bleek hij op de zwaarste cols niet mee te kunnen, maar dit hangt er vanaf hoe hard de koers is. Zijn tijdrit is in ieder geval goed. Hoe hij de Tour verteert is wellicht het belangrijkste.

Al met al zou Gesink met deze mannen mee kunnen doen en er zijn veel factoren die in zijn voordeel spreken. De Vuelta start in Assen. Lars Boom zal volledig gefixeerd zijn op de proloog en deze winnen of heel kort eindigen. In het eerste geval heeft de Raboploeg meteen het geel en in het andere geval zal Boom in de etappe naar Emmen of naar Luik alsnog proberen de etappe en het geel te pakken. De moraal in de Raboploeg zal dus volledig tegenovergesteld zijn aan die in de afgelopen Tour. Bovendien is Gesink ter voorbereiding op de Tour de France op hoogtestage geweest naar Sierra Nevada. Laat hier nou juist de Koninginnetappe van de Vuelta finishen, op meer dan 2500 meter hoogte na beklimmingen van de eerste en buiten categorie direct na elkaar zonder echte afdaling ertussen. Tsja, en ook andere bergetappes in de Vuelta finishen gewoon zoals het hoort, bergop en er zijn twee relatief korte tijdritten van 30 kilometer, een afstand die Gesink qua tijdritten het beste ligt.

Of Gesink de Vuelta wint? Iets in mij zegt dat te chauvinistisch gedacht is. Maar toch, onmogelijk is het niet en dat hij niet onder hoeft te doen voor de genoemde favorieten staat voor mij vast...